“Niets is zwart, niets is wit maar alles is ook niet grijs”

debate

Zes weken lang heb ik veilig achter mijn scherm – soms op kritische, soms op iets minder kritische wijze – mijn mening en gedachten gedeeld rond nieuwe media in het journalistieke landschap. Maar net zoals voor Thibault Courtois en Nafi Thiam komt er op het einde van het jaar ook voor mij een hoogtepunt. Geen trofee of beloning voor de beste blogster/blogger van het jaar, maar wel een confronterend debat tussen studenten journalistiek.

Ik ben meermaals met mijn neus op de feiten gedrukt; nieuwe media is voor mij op dit moment in mijn leven ondenkbaar. Hoewel ik deze nieuwe media (Facebook, websites, Instagram,..) reeds enkele jaren hanteer, heb ik nooit echt bewust stilgestaan bij de waarden die ze in mijn leven brengen. Ironisch genoeg werd net tijdens de weken dat ik een blog over nieuwe media schreef mijn Iphone gestolen. Mijn nummer één bron aan informatie heb ik dus enkele dagen moeten missen, maar dit gaf me meteen ook de kans om eens de som op de proef te nemen: “Kan ik leven zonder dit elektronisch apparaat?”. Natuurlijk kan ik dat. Ik had het er zelfs helemaal niet zo moeilijk mee. Maar ik merkte wel dat ik direct overschakelde op andere nieuwe media. Met mijn ouders stond ik in contact via e-mail, mijn vrienden bereikten me via Facebook en het nieuws? Dat verzamelde ik nog steeds via nieuws-websites. Het enige verschil: bij het ontwaken greep ik niet direct naar mijn gsm om DM-applicatie te openen, maar draaide ik me om, om nog enkele minuten verder te slapen. Een Iphone armer maar mentaal zo veel rijker dus. Ik zou dan ook graag mijn dankbaarheid betuigen tegenover deze nieuwe media. Uiteraard heb ik makkelijk spreken. Ik ervaar deze nieuwe media (nog) niet als sparring partner; ik heb geen deadlines, ik moet geen straffe verhalen uitbrengen… kortom, ik ben (nog geen) journaliste. Ik begrijp echter heel goed dat journalisten deze nieuwe media met argusogen bekijken en onzeker benaderen.

Om het debat hier ook op het internet op gang te trekken begin ik dan ook met enkele algemene stellingen:

“Het internet heeft democratisch potentieel”

“Het democratisch potentieel van het internet zal nooit verwezenlijkt kunnen worden”

“Nieuwe media hebben de manier van burgerparticipatie veranderd”

 Mijn allereerste blog ging over de vraag of nieuwe media het publieke debat verbeteren. Mijn beginnerscepticisme bracht me er toe om enig ongeloof in bij deze stelling te uiten. In dat opzicht volg(de) ik één van de stellingen van mijn medestudenten: “Burgerlijke ongehoorzaamheid via sociale media kan mensen op straat brengen, maar een echte verandering zal het niet teweegbrengen”. Eerlijk, ik weet het niet meer. Er zijn zo veel voor- en nadelen aan het gebruik van nieuwe media, dat ik het soms zelfs individu-gebonden vind of nieuwe media al dan niet kan bijdragen tot het publieke debat.

Nu las ik enkele dagen geleden een artikel in De Morgen (DM) dat onmiddellijk mijn aandacht trok. Een aantal lezers van De Morgen uitten kritiek op de beweerdelijke partijdigheid van de krant – ik gebruik hier bewust het woord objectiviteit niet meer. Het recente bewogen Belgische landschap met (bijna) wekelijks stakingen of protesten ligt hier aan de grondslag. De Morgen stelt dat “politiek weer leeft”, er mag terug openlijk worden gepraat over ideologie (halleluja!).

“De polarisering van de samenleving levert gesprekken op die boeiend en leerrijk zijn. Het debat staat op scherp. Zo scherp zelfs dat we niet meer opkijken van een belediging meer of minder. Het geroep en geblaf op Twitter en andere sociale media doet pijn aan de ogen. Zelfs een doodsbedreiging slikken we tegenwoordig. Dapper zijn de roepers vaak niet. Anoniem gooien ze hun radicale ideeën de wereld in. Maar ook dat verandert. Tijdens de laatste nationale staking zag je plots vrienden ruzie maken op Facebook, net als aan de toog en aan de keukentafel. Een teken dat we geraakt worden in wie we zijn.”
– De Morgen

Ja ook hier weer komt het voorbeeld van een veranderende burgerparticipatie aan bod. Of deze invloed heeft? Ik denk wel dat de stakingen van vakbonden en andere acties door burgers zeker invloed hebben op de samenleving. Ik voel een zure spanning tussen de stakers en de werkwilligen, tussen de politici en vakbonden, tussen de armen en rijken… Of ze een invloed hebben op de politiek, ik weet het niet. Maar op de samenleving, dat zeker! Sociale media en nieuwsmedia worden overrompeld met filmpjes van stakers die op – vaak ongepaste – wijze trots hun standpunt laten zien. Het respect voor de medemens is soms ver zoek. Kunnen we dan nog wel stellen dat deze burgerparticipatie die na het ondergaan van de zon online wordt verder gezet positief is?

Nu eindig ik opnieuw met een negatieve noot over de nieuwe media en burgerparticipatie. Wat nochtans helemaal niet mijn bedoeling is want burgerparticipatie kan zelfs zo mooi zijn dat het de hele wereld rond één gebeurtenis samenbrengt. Als je een frequent Twitter gebruiker bent heb je de laatste jaren letterlijk niet naast de bekende hashtags kunnen kijken #IllRideWithYou, #BringBackOurGirls, #BlackLivesMatter, #ICantBreath, #IceBucketChallenge,… Ik kwam dan ook tot de volgende stelling;

“Hashtags zoals IllRideWithYou zorgen voor een verhoging van solidariteit en medeleven”

Hoewel er naar verluidt een vals verhaal schuilt achter de start van deze hashtag, delen meer dan honderdduizenden mensen deze viraal. Deze hashtags zorgen er voor dat mensen over de hele wereld door middel van slechts een aantal woorden op de hoogte kunnen zijn van een verhaal. Hoe meer deze woorden gedeeld worden, hoe meer mensen het verhaal kennen. Dit zou zonder de komst van nieuwe media onmogelijk zijn geweest. Ik denk dus werkelijk dat dit soort media bij het grotendeel van de wereldpopulatie zorgt voor een verhoging van solidariteit en medeleven. In dezelfde week kwam er ook nog een andere hasthag tot leven #IndiaWithPakistan in de nasleep van de aanslag op de Pakistaanse school waar 141 doden vielen. Dit is een treffend bewijs van hoe solidariteit door de nieuwe media kan worden opgewekt, en dit tussen aartsvijanden zoals India en Pakistan.

Op het einde van mijn blog-calvarie zou ik graag willen eindigen met de volgende quote van De Morgen. Het betreft een quote die me positief verrast heeft. Mijn betoog tegen de hegemonische aard van nieuwsartikels wordt door deze uitspraak – tot mijn vreugde – wel wat gerelativeerd.

“Als het mainstream wordt een bepaalde stelling voor waarheid aan te nemen, als het kudde-denken dreigt te overheersen, dan stappen wij uit de stroom, nemen we een rustpauze, luisteren we en gaan we weer van start.”
– De Morgen

Niets is zwart, niets is wit maar alles is ook niet grijs. Het was niet altijd even makkelijk om een mening te geven over alle behandelende onderwerpen. Maar mijn taak zit er op. Ik kan met een gerust gemoed 2015 tegemoet, waar waarschijnlijk nog meer, nog fellere en nog interessantere discussies aan bod komen. Hopelijk ben ik binnen een half jaar dan geen student meer en kan ik deze discussies vanuit een ander standpunt benaderen. Wie weet hoort u nog wel van me…

– Katrien –


Bronnen

http://www.bbc.com/news/blogs-trending-30502337

http://memeburn.com/2014/12/is-illridewithyou-the-most-important-hashtag-of-2014/

http://colorwebmag.com/2014/12/20/illridewithyou-brings-australia-together-despite-fake-story/

http://www.demorgen.be/nieuws/de-morgen-wenst-u-de-regering-en-de-hele-wereld-een-zalm-toe-a2158656/

Afbeeldingen

http://europa.eu/citizens-2013/nl/join-debate

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s