Sluit uw browser en open uw ogen!

12 april 2006 zal voor altijd in mijn geheugen gegrift staan. Het nieuws liep in de namiddag binnen dat er een jongen in het station Brussel-Centraal was neergestoken, en dit op klaarlichte dag. Maar het meest verontwaardigdste nieuws liep iets later binnen. De reden van zijn dood was een MP3-speler. Joe Van Holsbeeck heeft zijn leven verloren omdat hij inging tegen de dief die zijn MP3-speler probeerde te stelen. Woede en ongeloof was het overheersende gevoel bij het de Belgische bevolking. Jammer genoeg zijn er nog vergelijkbare misdaden gepleegd. In Amerika werd een achtentwintig jarige man van zijn PlayStation 4 beroofd. Toen hij tegenwerkte, werd hij doodgeschoten. Een vrouw werd tijdens een overal van haar iPhone beroofd. Daarbij werd ze van de trap geduwd en stierf ze aan haar verwondingen.

Deze gebeurtenissen laten bij mij – en ik ben zeker bij een heleboel andere mensen – een gevoel van onmacht en ongeloof achter. Hoe kan iemand zo graag een elektronisch voorwerp willen hebben, dat hij of zij daarvoor iemand van zijn leven ontneemt? Vijf dodelijke messteken voor een MP3-speler. Waarom?

Een contrastbeeld als men kijkt naar de vreugdevolle beelden die steeds worden uitgezonden omtrent de nieuwe lancering van een iPhone. Enkele maanden geleden was het weer zover. De iPhone 6 zag het daglicht. Miljoenen mensen leefden naar dat ene moment toe, het moment waarop ze hun nieuwe beste vriend in de handen kunnen nemen. Duizenden mensen staan dagen te wachten in ellelange rijen om toch maar een van de eerste te zijn om een iPhone te bezitten. Immense vreugde dan ook als ze er eindelijk één bemachtigd hebben.

470_iphone1110

Al deze gebeurtenissen schetsen de komst van nieuwe media in onze samenleving. Één ding is zeker: deze apparaten maken een groot deel uit van ons dagdagelijkse leven. Maar wat zou jij verkiezen: op reis gaan of een nieuwe iPhone hebben? Makkelijke keuze? Of niet?

Hoewel ikzelf een iPhone bezit, hem elke dag tot het uiterste gebruik en hier zeer tevreden mee ben, zou ik toch kiezen voor een reis. Onderzoek spreekt mijn beslissing niet tegen. Mensen worden namelijk gelukkiger van ervaringen dan van bezit. We krijgen een gevoel van verbondenheid door deze ervaringen en sociaal contact. Ook worden we gelukkiger als we ergens naar kunnen uitkijken. Denk even aan je volgende geplande reis of concert, ik ben bijna zeker dat er nu een lach op je gezicht tevoorschijn komt. Denk dan nu even aan de volgende keer dat je jouw iPhone of Smartphone vastneemt. Een ander gevoel?

Toen ik een maand ging rondtrekken in Cuba kwam voor mij de ultieme test. Cuba heeft namelijk een zeer beperkte toegang tot het internet, en als arme backpacker was het voor mij en mijn beste vriendin amper mogelijk om het internet te gebruiken. Beiden in het bezit van een iPhone dachten we reeds op voorhand, hoe zou het zijn? Een maand zonder connectie met het internet. Wel, we hebben het internet voor geen seconde gemist! Het prachtige landschap en de vele gesprekken met de lokale bevolking namen snel de overhand en het deed zelfs deugd om even niet bezig te moeten zijn met foto’s te uploaden, berichtjes te sturen of Twitter berichten te schrijven. Het contrast was eens zo groot toen we terug in Brussel aankwamen en een overvloed aan berichten binnenstroomden. Voor een maand was het aangenaam om in direct contact te staan met het vatbare van het leven, eerder dan met een banaal apparaat dat niets meer dan een stroom van ongelimiteerde informatie aan je geeft. Voor mij heeft deze reis zeker en vast mijn Iphonegebruik in perspectief gezet. Is het echt nodig om elke dag, elk uur en elke minuut aan de hand van één apparaat, toegang te hebben tot de hele wereld?

Maar toch geven mensen graag geld uit aan die steeds kleiner – of in het geval van de iPhone, steeds groter – wordende machientjes. Ik denk hierbij aan computers, Iphones, de iWatch of iSwatch, Ipads,… Neuroloog Manfred Spitzer probeert de wereld te waarschuwen voor het gebruik van digitale media. Langdurig gebruik kan namelijk de hersens verschrompelen waardoor er kans is op digitale dementie. Daarnaast haalt hij het gevaar aan bij kinderen, die volgens onderzoek dommer zouden worden door het gebruik van internet. Deze kinderen zouden deel uitmaken van een knip-en plakcultuur, waar ze niet meer nadenken als ze iets van het internet nemen. Hierdoor werken hun hersenen niet meer en zal de internetgeneratie dommer zijn dan vorige niet-internetgeneraties. Woorden zoals ‘het verschrompelen van je hersenen’, ‘digitale dementie’ en ‘domme kinderen’, veroorzaken bij mezelf wel een heel negatief beeld van digitale media. Ik zou willen uitschreeuwen: “Mama’s en papa’s hou jullie kinderen weg van al die schermen!”. Natuurlijk heeft elk apparaat voor-en nadelen, maar als het op kinderen aankomt, vind ik dat we heel voorzichtig moeten zijn. Als bezorgde tante zal ik dan straks ook eens aan mijn broer zijn oren trekken en hem het boek van Spitzer zeker aanraden. Better safe than sorry, toch?


 Bronnen

Spitzer, M. (2013). Digitale Dementie: Hoe wij ons verstand kapotmaken.

http://www.ajc.com/news/news/police-16-year-old-girl-with-baby-nearby-killed-ma/nhM26/

http://moneytalk.knack.be/geld-en-beurs/sparen/waarom-je-beter-geld-geeft-aan-een-dure-reis-dan-aan-een-dure-iphone/article-normal-506919.html

http://www.huffingtonpost.com/2011/08/10/teen-charged-with-murder-_n_923397.html

http://www.gelderlander.nl/algemeen/binnenland/wetenschapper-dommer-door-digitale-media-1.3878100?ls=pl

Afbeelding

http://pixgood.com/happy-people-with-iphones.html

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s